Rozpoznanie CHI:

 

Do istotnych, ale nieswoistych objawów CHI należą: drżenie, bladość skóry oraz drgawki. Wstępnej diagnozy dokonuje się na podstawie objawów nieswoistych takich, jak: zwiększone spożycie glukozy, wymierne stężenie insuliny przy hipoglikemii, odpowiedź na podawany glukagon oraz zahamowanie rozpadu kwasów tłuszczowych. 

 

Informacja o bezwzględnym stężeniu insuliny w krwi jest mniej przydatna niż dane na temat spożycia glukozy, ponieważ u dzieci cierpiących na ogniskową postać CHI prawidłowe stężenie insuliny we krwi występuje w odległości zaledwie kilku centymetrów od fragmentu trzustki dotkniętego zmianami. Tę pozorną sprzeczność tłumaczy fakt, że uwalnianie glukozy z zapasów w wątrobie (zmagazynowanych w glikogenie) jest regulowane przez poziom insuliny w wątrobie. Badanie stężenia insuliny jest przydatne, jeśli wykonuje się je jednocześnie z badaniem stężenia glukozy we krwi.

 

Istotne znaczenie diagnostyczne ma wzrost stężenia glukozy we krwi po podaniu glukagonu.

 

W przypadku, gdy nie dochodzi do wzrostu stężenia glukozy we krwi po podaniu glukagonu, hiperinsulinizm jest mało prawdopodobny i przed jego zdiagnozowaniem trzeba wykluczyć inne zaburzenia.  Częstymi przyczynami hipoglikemii u noworodków są zwłaszcza zaburzenia wzrostu w okresie prenatalnym (dziecko małe w stosunku do wieku ciążowego, ang. SGA ) oraz przedwczesne narodziny, które wiążą się ze wzmożonym zapotrzebowaniem energetycznym. Istotne przyczyny hormonalne hipoglikemii to niedobór hormonów nadnerczy (kortyzolu i adrenaliny) oraz hormonu wzrostu. Hipoglikemię mogą wywoływać również zaburzenia w rozkładzie kwasów tłuszczowych i aminokwasów.

Strona główna    Informacje o stronie     Datenschutz    Mapa strony    Wydrukować    Początek strony